سفر خداحافظی

شاتل ایندیور، آخرین عضو ناوگان پنج‌تایی شاتل‌ها بود که رسما بازنشسته شد و آخرین سفر هوایی خود را انجام داد تا عازم موزه علوم کالیفرنیا در لس‌آنجلس شود. ایندیور جوان‌ترین عضو خانواده شاتل‌ها بود، که پس از انفجار شاتل فضایی کلمبیا در سال 1986 ساخته شد. اغلب ماموریت‌های ایندیور انتقال محموله‌ها به ایستگاه فضایی بین‌المللی بود، اما مشهورترین پرواز آن نخستین ماموریت تعمیر تلسکوپ فضایی هابل بود. در مجموع، ایندیور 25 بار به فضا پرواز کرد و حدود 4700 بار به دور زمین گشت.


فانتزی سه‌گانه

در این تصویر مفهومی، سه ستاره از جمله کوتوله قرمز گلیس 667C (سمت چپ) بر فراز ابرزمین گلیس 667 Cc طلوع کرده‌اند. بر اساس نتایج اخیر تلسکوپ «جستجوگر سیاره‌ای سرعت شعاعی دقت بالا یا HARPS» در رصدخانه جنوبی اروپا، چنین دنیاهای صخره‌ای در اطراف کوتوله‌های قرمز فراوان دیده می‌شوند؛ ستاره‌هایی که از خورشید ما کوچک‌تر و سردتر هستند. سرعت شعاعی یک تکنیک شکار سیارات است که به دنبال لرزش‌های جزئی در نور ستارگان می‌گردد، که شاید نشانه‌ای از کشش گرانشی این دنیاهای گردان به دور یکدیگر باشد.



گهواره ستاره‌ای

این عکس که توسط تلسکوپ VTL رصدخانه جنوبی اروپا واقع در شیلی منتشر شده است، دقیق‌ترین و با جزئیات‌ترین تصویر فروسرخی است که از سحابی شاه‌تخته تهیه شده است. این زایشگاه پر هیاهوی ستاره‌ای در فاصله 7500 سال نوری از زمین قرار دارد، و خانه چند تن از روشن‌ترین و پرجرم‌ترین ستارگان شناخته شده جهان است. تشعشعات ستارگان داغ و جوان درون این ناحیه باعث درخشش تابناک سحابی در نور مرئی می‌شود. اما نگاه فروسرخ جدید می‌تواند صدها هزار ستاره کم‌نورار را که پیش از این نادیدنی بودند آشکار کند.


انفجار زبانه‌های خورشیدی

چه بر سر خورشید ما آمده است؟ اتفاق چندان نامعمولی رخ نداده است، در این تصویر تنها پرتاب رشته‌ای از خورشید را می‌بینید. در روز 17 سپتامبر، نوعی انفجار خورشیدی که فوران جرم تاج خورشیدی نامیده می‌شود، تشعشعات خورشیدی را با سرعت 1500 کیلومتر بر ثانیه روانه فضا کرد. این انفجار ناگهانی با زمین برخورد نکرد، اما در اثر برخورد با میدان مغناطیسی زمین شفق‌های چشم نوازی را در آسمان مناطق شمالی زمین به وجود آورد.