پاسخ علمي به شايعه و دروغ تاريك شدن زمين

آیا شایعه ی تاریک شدن زمین حقیقت دارد؟

این روزها ایمیلی دست به دست بین کاربران اینترنت در حال چرخیدن است با این مضمون که در شب‌های 23 تا 25 دسامبر (3 تا 5 دی) به علت هم‌ترازی زمین با خورشید قرار است سه روز زمین تاریک شود و این مقدمه‌ای است برای آغاز یک جهان جدید. نشانی صفحه‌ای در وبگاه ناسا هم به عنوان منبع در این خبر ذکر شده که این پدیده‌ی علمی و عجیب را توضیح می‌دهد. نویسنده‌ی خبر اشاره کرده است که «این پایان جهان نیست. این هم‌ترازی جهان است، جایی‌که خورشید و زمین برای نخستین بار هم تراز می‌شوند. زمین از وضعیت کنونی که بُعد سوم است به بُعد صفر تغییر نموده و سپس به بُعد چهارم تغییر می‌نماید. در این گذار جهان با تغییر بزرگی روبرو می‌شود و ما یک جهان جدیدی را خواهیم دید». نویسنده در ادامه تأکید می‌کند که « حفظ آرامش، در آغوش کشیدن یکدیگر، مناجات و خواب به مدت 3 روز بهترین راه حل است و آن‌هایی که بعد از این واقعه زنده می‌مانند با یک جهان نوین روبرو خواهند شد و متاسفانه افرادی که از این موضوع ترس به دل راه دهند خواهند مرد!».

جدا از این‌که در جایگاه شنونده‌ی خبر چه برداشتی از تغییر بُعد صفر به بُعد سوم و چهارم دارید و مایلید در آن 3 روز کدام‌یک از آن کارهای توصیه شده­ را برای نجات یافتن انجام دهید، اجازه دهید یک بار دلایل علمی احتمال رخداد این پدیده را مرور کنیم:

در اصل متن انگلیسی این شایعه گفته شده است که در آن سه روز چون خورشید به نقطه‌ی انقلاب زمستانی می‌رسد و این نقطه در آسمان در نزدیکی و تقریباً در راستای مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد، زمین و خورشید و مرکز کهکشان راه شیری با یکدیگر هم راستا می‌شوند و برآیند نیروهای گرانشی خورشید و سیا‌ه‌چاله‌ای که در مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد بر زمین نیروی گرانشی زیادی را وارد می‌کند که این امر موجب وقوع چنین رخدادی می‌شود.

1) خورشید در مسیر حرکت ظاهری و سالانه‌ی خود، هر سال در 30 آذر یا اول دی (حوالی شب یلدا) به نقطه‌ی انقلاب زمستانی می‌رسد و در یک لحظه مرکز خورشید روی این نقطه منطبق می‌شود. خورشید وقتی به انقلاب زمستانی می‌رسد حدود 6.6 درجه از مرکز راه شیری فاصله دارد و در حقیقت به هیچ وجه زمین و خورشید و مرکز راه شیری در یک راستا نیستند. این اختلاف زاویه‌ای آن‌قدر زیاد است که تقریباً 13 قرص ماه کامل را می‌توان در این فاصله گنجاند. به علاوه این اتفاقی است که هر سال رخ می‌دهد.

ادامه نوشته

کشاورزی در فضا

فضانوردان چینی قصد دارند به منظور فراهم آوری ذخیره غذا و اکسیژن لازم برای فضانوردان، در آینده سبزیجات تازه را در ایستگاه های فضایی بر روی ماه یا مریخ رشد دهند.
"دنگ یبینگ" معاون مرکز آموزش و تحقیقات فضانوردی چین با اعلام این

خبر افزود: اخیرا این کشور آزمایش هایی را با تمرکز بر سازوکارهای متعادل پویا اکسیژن، دی اکسید کربن و آب بین انسان و گیاهان در یک سیستم بسته انجام داده است.

به گفته وی، محققان چینی یک کابین 300 متر مربعی ساخته اند تا ذخایر پایداری از هوا، آب و غذا را برای دو داوطلب در طول این آزمایش فراهم کند. یبینگ اظهار داشت: چهار نوع سبزی رشد داده شد. دی اکسید کربن به این کابین وارد و اکسیژن برای دو ساکن این کابین تولید شد. این افراد می توانستند سبزیجات تازه برای وعده های غذایی خود داشته باشند.

این آزمایش که نخستین مورد از این نوع در چین است برای توسعه بلند مدت برنامه فضایی سرنشین دار چین بسیار با اهمیت قلمداد می شود.

این کابین که یک سیستم پشتیبان حیات اکولوژیک کنترل شده (CELSS)است در سال 2011 ساخته شد. این سیستم یک مدل از نسل سوم سیستم های پشتیبان حیات فضانوردان چین است که گفته می شود در پایگاه های فضایی بر روی مریخ یا ماه استفاده خواهد شد. هدف از ساخت این سیستم، ارائه ذخیره پایداری از هوا، آب و غذا برای فضانوردان با کمک گیاهان و جلبک است.

این پروژه با همکاری متخصصان آلمانی در حال انجام است.

ادامه نوشته

آسمان شب را چگونه بشناسيم؟

اختلاف منظر سالیانه
Annual Parallax

اختلاف منظر دید ستارگان که ناشی از تغییر موقعیت زمین در فاصله زمانی 6 ماه است. روش اندازه‌گیری آن به این شکل است که از ستاره موردنظر عکسبرداری می شود،‌ سپس از همان ستاره در فا

صله 6 ماه دیگر که زمین به اندازه قطر مدارش حول خورشید جابجا شده است مجدداً عکسبرداری می‌شود. مکان ستاره در دو عکس مقداری جابجایی نشان می دهد که این جابجایی ظاهری همان اختلاف منظر سالیانه آن ستاره می باشد.مقدار جابجایی برابر با زاویه جدایی بین زمین وخورشید از دید آن ستاره است.این کمیت با نام اختلاف منظر خورشید مرکزی(heliocentric parallax)هم شناخته می شود. از این کمیت به کمک روابط مثلثاتی در تعیین فاصله ستارگان استفاده می‌شود.
علاوه بر این حرکت ظاهری ،ستارگان دارای یک حرکت دیگر هم هستند که ناشی از تغییر مکان آنها نسبت به خورشید می باشد(حرکت نسبی).
تا سال ۲۰۰۲ فاصله حدود ۴۰۰ ستاره با دقت یک درصد با این روش تعیین شده وفاصله حدود ۷۰۰ ستاره هم با دقت ۵ درصد تعیین شده است.فاصله ستاره هایی که کمتر از ۲۰۰ پارسک باشند با دقت خوبی با این روش قابل محاسبه است.گفتنی است حداقل اختلاف منظر قابل محاسبه در حدود یک هزارم ثانیه قوسی است.

اختلاف منظر بهمراه چندین پارامتر دیگر قابل محاسبه در فهرستهای ستاره ای مانند فهرست تیکو ثبت شده است.

ادامه نوشته