سال نو باز هم مبارک!

ادامه نوشته

کشف نشانه‌های زندگی در مریخ

کشف نشانه‌های زندگی در "سیاره‌ سرخ"
کاوشگر فضایی "کیوریاسیتی" هفت ماه پس از آغاز عملیات خود در گودال گیل سیاره‌ی مریخ به چند ماده‌ی شیمیایی دست یافته است که می‌توانند بر وجود آب و امکان زندگی میکرواورگانیسم‌ها در گذشته‌ی این سیاره دلالت کنند.

پژوهشگران سازمان فضایی آمریکا، ناسا، اعلام کردند که در نتیجه‌ی تجزیه و تحلیل گردی از درون یک صخره‌ی قدیمی واقع در سیاره‌ی مریخ، می‌توانند وجود زندگی در این سیاره را ثابت کنند. 

مریخ‌نورد "کیوریاسیتی" (کنجکاوی) این گرد را که ترکیبی از سولفور، نیتروژن، هیدروژن، اکسیژن، فسفر و کربن است، یک ماه پیش از سطح سنگی واقع در بستر یک رودخانه‌ی قدیمی در این سیاره استخراج کرده بود. 

بر این اساس، پژوهشگران می‌توانند وجود آب و مواد معدنی لازم برای پیدایی حیات میکرواورگانیسم‌ها (ریزاندامگان‌ها) در مریخ را ثابت کنند. بر پایه‌ی گزارش ناسا، PH این آب، خنثی و فاقد مواد اسیدی بوده است. بسیاری از صخره‌هایی که پیش‌تر از سوی کاوشگرهای ناسا مورد بررسی قرار گرفته بودند، حاوی اثراتی نشانگر آب اسیدی بودند.

جان گروتزینگر، رئیس گروه پژوهش ناسا روز ۱۲ مارس (۲۲ اسفند) در این رابطه گفت: «آب موجود در این سیاره چنان خالص بوده که اگر ما در آن‌جا می‌بودیم، می‌توانستیم آن را بنوشیم.» گروتزینگر تاکید کرد که هنوز درباره‌ی زمان زندگی این میکرواورگانیسم‌ها و چگونگی پیدایی آن‌ها تحقیق نشده است. او هم‌چنین افزود: «ما هنوز نمی‌دانیم که آیا در آن هنگام زمین قابل زیست بوده است یا نه.»

کشفی بزرگ

با آن که هدف اصلی ماموریت پنج میلیارد دلاری مریخ‌نورد "کنجکاوی" تنها اثبات وجود زندگی در مریخ نیست، با این حال کارشناسان فضایی از این کشف به عنوان "مهم‌ترین هدف کیوریاسیتی تا کنون" نام می‌برند. تا پایان بخش اصلی ماموریت این کاوشگر فضایی که درحال گرد آوری نشانه‌های تعیین‌کننده‌ی وجود آب در گودال گیل است، ۱۷ ماه دیگر باقی است. 

بر پایه‌ی بررسی نتایج مجموعه اطلاعاتی که کیوریاسیتی تا کنون به ناسا فرستاده است، پژوهشگران سازمان فضایی آمریکا به این نتیجه رسیده‌اند که زمانی در این سیاره‌ی سرخ، رودخانه‌ای جاری بوده که ژرفای برخی از بخش‌های آن به یک متر هم می‌رسیده است.

ادامه‌ی کاوش‌های مریخ‌نورد "کیوریاسیتی" که قرار بود به سوی بخش جنوبی گودال گیل حرکت کند، به دلیل این کشف مهم به تاخیر افتاده است.
مریخ که به آن "بهرام" هم می‌گویند، سیاره‌ی سرخ‌فام سامانه‌ی خورشیدی است که یک دوم زمین، قطر دارد و مساحت سطح آن برابر با مساحت خشکی‌های روی زمین است.

روز عدد پی و سالروز تولد انیشتین مبارک (14مارس)

امروز در تقویم میلادی، چهاردهمین روز از سومین ماه سال بود. یعنی ترتیبی که سه رقم اول عدد ریاضی پی را می سازد: 3.14 . روز 24 اسفند (14 مارس) روز عدد پی نامیده شده است. این نام‌گذاری به‌دلیل تطبیق این روز با 3رقم اول عدد پی یعنی (3.14)انجام شده است؛ یعنی روز چهاردهم از سومین ماه میلادی و جشن‌های ویژه این روز به‌صورت نمادین در ساعت 1:59 بعد از ظهر شروع می‌شوند كه ارقام بعدی عدد پی (3.14159 هستند.

روزی که از سال ۱۹۸۸ و به پیشنهاد لری شاو، فیزیکدان اهل سانفرانسیسکو به عنوان روز پی نامگذاری شد.

این عدد را با علامت یونانی π نشان می‌دهند. عدد پی گنگ است و نمی‌­توان آن رابه‌صورت نسبت 2عدد صحیح نوشت. در سال 1882 لیندمن (Lindeman) ثابت كرد كه عدد پی یك عدد جبری نیست و نمی‌­تواند ریشه یك معادله جبری باشد كه ضرایب آن گویا هستند. عدد پی نسبت محیط دایره به قطر آن را در هندسه اقلیدسی مشخص می‌كند و كاربردهای فراوانی در علوم مختلف از جمله ریاضیات، آمار، فیزیك و مهندسی دارد.

عدد پی ثابت ارشمیدوس نیز نامیده می‌شود. البته یونانی‌ها قبل از ارشمیدوس سعی در محاسبه دقیق این عدد كرده بودند اما ارشمیدوس رسماً نخستین شخصی بود كه دریافت پی عددی است بین 223.71 و 22.7. او این اعداد را با استفاده از چندضلعی‌های محیطی و محاطی به دست آورد. برای ریاضیدانان بررسی ویژگی‌ها و ارائه فرمول­‌ها و مدل‌های محاسبه عدد پی همواره جذابیت زیادی داشته است. بسیاری از آنها تمام عمر خود را صرف محاسبه و یا به خاطرسپاری ارقام این عدد زیبا كرده‌­اند.

و اما انیشتین:

آبراهام پایس، که زندگینامه آلبرت اینشتین را نوشته در حدود سه ماه پیش از مرگش در سال 1955 از او عیادت کرد و این دیدار را به این صورت شرح داد:

و . . . از پله ها بالا رفتم، آهسته ضربه ای به در اتاق مطالعه اش زدم. صدای آرامی شنیدم « بفرمایید». وقتی من وارد شدم، او روی صندلی نشسته، پتویی روی زانوهایش و بسته کاغذی روی پتو بود. او در حال کار کردن بود. با دیدن من بسته کاغذ را کنار گذاشت و به من خوشامد گفت. ما نیم ساعتی را با خوشی گذراندیم. به یاد نمی آورم موضوع بحث ما چه بود. سپس به او گفتم من نمی توانم بیشتر بمانم. با هم دست دادیم و من خداحافظی کردم. به طرف در اتاق رفتم، هنوز چهار یا پنج قدم دور نشده بودم، وقتی در را باز کردم سرم را برگرداندم، او را روی صندلی اش دیدم. بسته کاغذ روی پایش، مدادی در دستش، بی اعتنا به دور و برش، او به کارش بازگشته بود.

یادش گرامی

آلبرت اینشتین (Albert Einstein) (زاده ۱۴ مارس ۱۸۷۹ - درگذشته ۱۸ آوریل ۱۹۵۵) فیزیک‌دان نظری آلمانی بود. او بیشتر به خاطر نظریّه نسبیت و بویژه برای هم‌ارزی جرم و انرژی (E=mc۲)(که از معروف ترین روابط فیزیک بین غیرفیزیک‌دان‌هاست) شهرت دارد. علاوه بر این، او در بسط تئوری کوانتوم و مکانیک آماری سهم عمده‌ای داشت. اینشتین جایزه نوبل فیزیک را در سال ۱۹۲۱ برای خدماتش به فیزیک نظری و به خصوص به خاطر کشف قانون اثر فوتوالکتریک دریافت کرد. او به دلیل تأثیرات چشمگیرش، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیزیکدانانی شناخته می‌شود که به این جهان پا گذاشته‌اند. در فرهنگ عامه، نام «اینشتین» مترادف هوش زیاد و نابغه شده‌است.

ادامه نوشته

ناسا اعلام کرد: اتفاقی غیر منتظره در خورشید در جریان است

ناسا می‌گوید، چرخه ۲۴ خورشیدی برخلاف انتظار هنوز به اوج نرسیده است. ناسا اعلام کرده که فعالیت‌های خورشیدی مسیر ارزیابی‌ها را طی نکرده و هشدار می‌دهد، ممکن است اتفاقی نامنتظر در خورشید در شرف وقوع باشد.

سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا (ناسا) اعلام کرده است که فعالیت‌های خورشید طبق پیش‌بینی‌ها پیش نمی‌رود.

ناسا می‌گوید، سال ۲۰۱۳ میلادی باید سال اوج فعالیت‌های خورشید در چرخه ۱۱ ساله این تنها ستاره منظومه شمسی می‌بود. اما فعالیت‌های خورشید تا این لحظه که بیش از ۲ ماه از آغاز سال ۲۰۱۳ گذشته نسبتا پایین است.

حتی شمار لکه‌های خورشیدی هم کمتر از شمار این لکه‌ها در سال ۲۰۱۱ میلادی است و تعداد فوران‌های خورشیدی هم در ماه‌های گذشته اندک بوده است.

دانشمندان ناسا بر اساس مشاهدات خود اعلام کرده‌اند: «در حال حاضر چیزی نامنتظر در خورشید در حال وقوع است.»

ادامه نوشته

بوزون هیگز!

ما تقریبا مطمئنیم بوزون «هیگز» را کشف کرده‌ایم

دانشمندان مرکز تحقیقات هسته ای اروپا ،سرن، اعلام کردند بررسیهای وسیع روشن کرده ذره ای که سال گذشته شناسایی شد، به احتمال بسیار زیاد هیگز بوزون است اما برای اینکه مشخص شود این ذره چه نوعی از هیگز بوزون است به تحقیقات بیشتری نیاز است.

جو اینکادلا مدیر پروژه CMS (یکی از دو آشکارساز سرن) امروز در کنفرانس "موریون" که در لاتوییل ایتالیا برگزار شد گفت: "نتایج اولیه ای که از بررسی کل داده های آزمایش سال ۲۰۱۲ به دست آمده بسیار جالب هستند و برای من کاملا روشن است که ما با هیگز بوزون سروکار داریم، اگرچه هنوز برای دانستن اینکه این چه نوعی از هیگز بوزون است راه درازی در پیش داریم."

دیو چارلتون سخنگوی پروژه اطلس، دیگر آشکارساز سرن، امروز گفت:" نتیجه تازه و زیبایی که به دست آمده محصول تلاش عظیم و از خود گذشتگی افراد زیادی بوده است. نتیجه حاصله ذره جدیدی را نشان می دهد که قرینگی-چرخش هیگز بوزون را دارد، همانطوری که در مدل استاندارد پیش بینی شده است."

حدود هفت ماه پیش در برخورددهنده هادرونی بزرگ (LHC) که در سرن سوییس قرار دارد آزمایشی انجام شد که به گفته دانشمندان دانش فیزیک نظری را تغییر داد. دانشمندان پروتونها (هسته اتم) را تا سرعت نور شتاب دادند و ذرات کوچکتری را که در این برخورد ایجاد شد بررسی کردند، به امید اینکه برخی پرسشهای اساسی را پاسخ دهند و ذره موسوم به هیگز بوزون را پیدا کنند.

بر اساس نظریه موسوم به مدل استاندارد، تمام مواد از ذراتی بنیادی ساخته شده اند: شش کوارک و شش لپتون. کوارکها پروتونها و نوترونها را شکل می دهند و لپتونها هم الکترونها و نوترینوها را (نوتروینو الکترون بدون بار است). فیزیکدانها فکر می کنند کوارکها و لپتونها را نمی توان به اجزای کوچکتری خرد کرد.

ادامه نوشته

مشاهده ی پدیده ی برحورد اتمی برای اولین بار

Atomic collapse, a phenomenon first predicted in the 1930s based on quantum mechanics and relativistic physics but never before observed, has now been seen for the first time in an “artificial nucleus” simulated on a sheet of graphene. The observation not only provides confirmation of long-held theoretical predictions, but could also pave the way for new kinds of graphene-based electronic devices, and for further research on basic physics.

The achievement, by a team of scientists from MIT, the University of California at Berkeley, and other institutions was reported online last week and will appear in a forthcoming issue of the journal Science.

Leonid Levitov, a professor of physics at MIT and a co-author of the paper, says this work follows up on an early success of quantum mechanics that showed why matter is stable: It detailed how the positive charge of an atomic nucleus, and the negative charge of its surrounding electrons, balance each other out, preventing the atom from 

ادامه نوشته

ذرات نوترینو سریعتر از نور حرکت کردند/ تئوری انیشتین به چالش کشیده شد

فیزیکدانان سرن در سوئیس و لابراتوار "گرن ساسو" در ایتالیا از نتیجه شگفت انگیزی خبر دادند که با به چالش کشیدن تئوری نسبیت عمومی انیشتین نشان می دهد ذرات نوترینو با سرعتی بیشتر از سرعت نور یک فاصله 730 کیلومتری را پیموده اند.

به گزارش خبرنگار مهر، فیزیکدانان شورای تحقیقات هسته ای اروپا (سرن) و لابراتوارهای "گرن ساسو" در موسسه ملی فیزیک هسته ای ایتالیا که با استفاده از دستگاه آشکارساز "اپرا" در آزمایش Cng 1s (نوترینوی سرن به سمت گرن ساسو) شرکت دارند از یک نتیجه شگفت انگیز در آزمایشات خود خبر دادند.

این دانشمندان اعلام کردند که توانسته اند فراتر از سرعت نور حرکت کنند. به طوریکه آشکارساز "اپرا" با دریافت و بررسی بیش از 15 هزار ذره نوترینو که در برخورد دهنده "سوپر سینکروتون پروتون" در سرن تولید شده و با طی مسافت 730 کیلومتر به لابراتوارهای "گرن ساسو" در ایتالیا رسیده بود کشف کرد که این ذرات برای طی این مسافت تنها 2.4 میلی ثانیه را صرف کردند.

این مدت زمان 60 میلیاردیم ثانیه نسبت به حداکثر زمان مورد انتظار جلوتر بود و بنابراین در آزمایش Cng 1s که اطلاعات آن در مدت سه سال جمع آوری شده اند در حدود 60 نانوثانیه سریعتر از سرعت نور حرکت کردند.

نتایج این تحقیقات شگفت انگیز حاکی از آن است که نوترینوها سرعت 300 هزار کیلومتر بر ثانیه نور را با حدود 20 بخش بر میلیون شکست دادند.

"آنتونیو اردیتاتو" مدیر آشکارساز اپرا در این خصوص توضیح داد: "این نتایج، یک شگفتی واقعی هستند. پس از ماهها مطالعه و کنترلهای دقیق ما هیچ اثری را پیدا نکردیم که نشان دهد این نتایج به دلیل خطای دستگاه باشد. هر چند ما همچنان به مطالعات خود ادامه می دهیم و از اندازه گیریهای مستقلی برای ارزیابی کامل ماهیت این مشاهدات استفاده خواهیم کرد."

این فیزیکدان افزود: "تاثیرات بالقوه این نتایج بر روی علم بسیار وسیع است. اولین واکنش من این است که نوترینو همچنان با اسراری که دارد ما را شگفت زده می کند."

فاصله میان مبدأ این دسته های نوترینو و آشکارساز اپرا با یک عدم اطمینان 20 سانتیمتر بر روی 730 کیلومتر و زمان حرکت این ذرات با یک دقت کمتر از 10 نانوثانیه محاسبه شد.

"داریو آتوتیرو" فیزیکدانی که این نتایج را در کنفرانس خبری سرن واقع در ژنو اعلام کرد در این باره توضیح داد: "ما اندازه زمان حرکت این ذرات میان سرن و گرن ساسو را با دقت 10 نانوثانیه و فاصله میان دو سایت را با دقت 20 سانتیمتر محاسبه کردیم. به طوریکه درصد اطمینان نتایج ما بسیار بالا است و اکنون منتظریم که این نتایج را با نتایج سایر آزمایشات مقایسه کنیم."

سرن نیز در اطلاعیه خود نوشت: "با در نظرگرفتن نتایج شگفت انگیز این اطلاعات لازم است که قبل از تائید و یا قبول حتمی آنها اندازه گیریهای مستقلی انجام شود."

ادامه نوشته

تعطیلات رسمی در MIT

http://hrweb.mit.edu/holidays.html

این تعطیلات به جز تعطیلات بین دو ترم است و شامل 12 روز می باشد...