و دریابید که عقل لنگر و عشق بادبان کشتی روح شماست.

اگر لنگر یا بادبان کشتی شما بشکند؛ یا دست خوش امواج و تلاطم دریا خواهید شد و یا در

وسط اقیانوسی بی حرکت بر جای خواهید ماند.

اگر عقل به تنهایی در وجود شما فرمانروا شود ، شما را زندان و زنجیر خواهد بود و عشق اگر

در سایه عنایت عقل نباشد شعله ای است که خود را خاکستر خاهد کرد.

پس بگذارید که روح شما عقل را تا عرش عشق تعالی بخشد ، تا او نیز بتواند به شادی اواز سر دهد!

و بگذارید روح شما شعله عشق را با عقل هدایت کند تا عشق با رستاخیز روزانه اش هر

بامداد همچون ققنوس اتش زاد از خاکستر وجود خویش بال به اسمان کشد.

شایسته ان است که منطق و شوق یا عقل و عشق همچون دو میهمان عزیز در خانه شما

با هم زندگی کنند

بی گمان شما مهمانی را گرامیتر از مهمان دیگر نخواهید داشت زیرا هر کس به یکی از این دو

بیشتر عنایت کند ، مهر وایمان ، هر دو را از دست خواهد داد.

شما نیز نسیمی از سپهر خداوندی و برگی از جنگل الهی هستید

باید که در عقل ساکن باشید و در شوق حرکت کنید!